Zachowaj spokój. Napraw nurt. Nikomu ani słowa.

1Witaj w Zakonie

Kapibary są tajnymi opiekunami historii. Ze swojego górskiego onsenu, ze Szczytów Yuzuyamy, przemykają ciepłymi źródłami do kruchych chwil przeszłości i po cichu naprawiają nurt czasu. Nigdy nie zmieniają historii. Dbają tylko o to, żeby była dość ciepła, by mogła się wydarzyć. To różnica i na tym polega cała praca.

Ty jesteś najnowszym Strażnikiem Źródeł. Serious Bara to spokojna łamigłówka o łączeniu nurtu: na każdej planszy rysujesz kanały ciepłej wody, które łączą pasujące do siebie kamienie źródlane. Bez żyć, bez zegarów, bez reklam, bez kar. Podpowiedzi tylko trącają, nigdy nie podają rozwiązania. Nic, co da się kupić, nie rozwiąże za ciebie zagadki.

2Twoje pierwsze minuty

1. Film wstępny. Gra zaczyna się krótkim filmem. Dotknij ekranu w dowolnym miejscu, żeby go pominąć. (Ustawienia, Gra: „Pomiń intro” startuje prosto od ekranu tytułowego.)
2. Dziadek Kapi. Starszy opowiada, dlaczego kapibary są poważne, czym zajmuje się Zakon Serious Bara i co znaczy credo: zachowaj spokój, napraw nurt, nikomu ani słowa. Dotknij, żeby przejść do następnej kwestii; przy niektórych możesz wybrać odpowiedź, dotknij tej, która ci pasuje.
3. Przybycie na Szczyty. Kamera zjeżdża w dolinę i zatrzymuje się na Sadzawce Czasu. Stąd trafisz wszędzie.
4. Zanurzenie. Dotknij Sadzawki Czasu, żeby otworzyć Rzekę Czasu, wybierz pierwsze źródło i zanurz się w historii. Gospodarz tej chwili wita cię na miejscu, a potem rozwiązujesz krótki łańcuch sadzawek. Gotowe. Jesteś Strażnikiem Źródeł.

Lekcje Dziadka Kapiego

Kapi prowadzi samouczek. Kiedy coś pojawia się po raz pierwszy, mała karta z jego emblematem tłumaczy to w zdaniu albo dwóch: Szczyty, rzeka, plansza, każdy rodzaj elementu planszy przy pierwszym spotkaniu, torba, sklepik, stół Yuzuli, biurko badań, Almanach. Kilka nowości na jednej planszy składa się na jedną kartę o kilku stronach.

• Przewracaj strony przyciskami WSTECZ i DALEJ albo dotknięciem tekstu. JASNE zamyka kartę.
• Przeciągnij kartę, gdzie chcesz; nigdy nie zasłania gry pod spodem.
• UKRYJ zwija ją do okrągłej odznaki z Kapim; dotknij odznaki, żeby wróciła.
• STOP wyłącza lekcje. Włączysz je znowu w pawilonie Kapiego („Ucz mnie po drodze, Dziadku”) albo w Ustawieniach, Gra, „Lekcje Kapiego”.
• Ucz mnie znowu: w pawilonie Kapiego wypisane są wszystkie lekcje, a te już widziane mają ptaszka. Dotknij którejś, żeby usłyszeć ją jeszcze raz.

Cała reszta tego podręcznika to szczegóły. Piękne, przydatne szczegóły.

3Szczyty Yuzuyamy

Twój dom poza czasem: łaźnia nad rzeką historii. Rzeka pędzi obok, a kąpiel zostaje ciepła. Każda misja zaczyna się i kończy właśnie tutaj.

1 2 3 4 5 6 7 8

Poruszanie się

• Obracaj kamerę poziomym przesunięciem palca (na PC przeciągnij myszą, na kontrolerze prawa gałka). Obraca się w miejscu, trochę w każdą stronę.
• Najpierw wybierz, potem otwórz. Pierwsze dotknięcie posągu albo emblematu wybiera go (złoty obrys), drugie otwiera rozmowę. Dotknięcie sadzawki od razu zanurza.
• Miejsca. Trzecie kółko wypisuje wszystkie punkty po nazwie i przenosi cię na miejsce. Na kontrolerze przyciski boczne przechodzą między punktami.

Rozmowy z wioską

1 2 3 4 5

Kiedy pierwszy raz po uruchomieniu gry dotkniesz mieszkańca, odtwarza się jego krótki film wprowadzający (dotknij, żeby pominąć). Potem przechodzisz prosto do rozmowy. Ustawienia, Gra: „Pomiń przerywniki” wyłącza filmy zupełnie.

4Rzeka Czasu

Mapa misji. Każda chwila, którą doglądają bary, jedzie jedną świecącą wstęgą przez epoki, w kolejności kampanii od lewej do prawej.

1 2 3 4 5 6 7 8 9

Opis i zanurzenie

Otwarcie źródła pokazuje jego kartę z opisem: miejsce, datę, emblemat i żywioł misji, jej nazwę, prawdziwą historię tej chwili i liczbę map, które w sobie mieści. „Zanurz się · <rok>” prowadzi cię ciepłowodnym tunelem; dotknięcie pomija kartę przybycia. Po drugiej stronie wita cię miejscowy gospodarz, zawsze prawdziwa postać tej chwili w wersji bara.

Misje odblokowują się po kolei wzdłuż rzeki. Zamknięte źródło przy dotknięciu tylko się zakołysze. Nie da się przeskoczyć do przodu, ale zawsze można wrócić: rozwiązane misje da się przejść jeszcze raz, dla czystej radości kąpieli.

Otwarta piątka

Rzeka nigdy nie otwiera więcej niż pięć chwil naraz: twoją pierwszą nieukończoną misję i cztery następne. Skończ jedną, a okno przesunie się o jedno miejsce. W obrębie tej piątki graj w dowolnej kolejności; rzeka prosi tylko o to, żeby nic nie zostawało z tyłu na długo.

Mgła

Za otwartą piątką rzeka leży we mgle. Okrągłe kamienie nadal widać, ale są zachmurzone: bez nazwy, bez miejsca, bez roku, tylko miękki znak zapytania tam, gdzie powinien być emblemat. Historia lubi zachować odrobinę zaskoczenia. Każda ukończona misja przesuwa mgłę o jeden kamień dalej.

Wyczucie Wąsów, odznaka ze Sklepiku Momo (rozdział 9), unosi mgłę wcześniej: ranga I odsłania jeden kamień za otwartą piątką, ranga II dwa, ranga III trzy. Te kamienie pokazują nazwę, miejsce i rok, ale pozostają zamknięte, dopóki nie sięgnie ich okno.

Odznaki Strażnika

Co pięćdziesiąt chwil rzeka prosi o licencję: Odznaka Strażnika I otwiera chwile od 51 do 100, Odznaka II od 101 do 150, i tak dalej aż do Odznaki XII. Odznakę bada Liliane (trzy ukończone misje), a potem kupuje się ją u Momo (500 nasion za pierwszą, po 20 więcej za każdą następną). Liliane proponuje odznakę jakieś piętnaście misji przed tym, zanim będzie potrzebna, więc zacznij wcześnie; jeśli dotrzesz do odcinka bez jego odznaki, opis źródła powie, której brakuje, a rzeka poczeka, aż ją włożysz. Nic innego nigdy nie blokuje misji.

5Plansza: rysowanie kanałów

Misja to krótki łańcuch sadzawek, zwykle od trzech do sześciu, a pasek u góry pokazuje „3 z 5”. Każda sadzawka to mały krajobraz z kostek: łąka, rzeki, płoty i pary świecących kamieni źródlanych.

1 2 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11

Jak rysować

• Zacznij na kamieniu. Naciśnij kamień źródlany i ciągnij; kanał żłobi się w ziemi pod twoim palcem. Dotrzyj do bliźniaczego kamienia, a popłynie przez niego ciepła woda.
• Przedłuż linię. Chwyć koniec kanału i ciągnij dalej. Chwyć go w innym miejscu, a skróci się do tego punktu.
• Cofaj po własnym śladzie. Ciągnij z powrotem po swojej linii, żeby ją wymazać. Chwyć kamień ponownie, żeby zacząć od nowa.
• Linie nigdy nie dzielą pola. Narysowanie linii w poprzek innej przycina tamtą do miejsca przecięcia. Kanały biegną prostymi krokami, bez skosów.
• Gotowe, gdy każda para jest połączona. Nie musisz zapełnić każdego pola, a otwarta woda może zostać otwarta.

2D czy 3D

Plansza to prawdziwy krajobraz z kostek, z terenem, wodą i rekwizytami. Widok 2D spłaszcza go w czysty podgląd, przy którym wielu strażnikom myśli się lepiej. Przełączaj, ile chcesz; zagadka jest identyczna.

Koniec sadzawki

Gdy łączy się ostatnia para, plansza się składa, kamera odjeżdża, żeby podziwiać gotową sieć, i pojawia się złota pieczęć do odbioru. Dotknij jej, żeby zebrać swoje Złote Yuzu i przejść do kolejnej sadzawki. Po ostatniej sadzawce misji gospodarz cię żegna, a ty wybierasz: zanurzyć się dalej, wrócić na rzekę albo do domu, na Szczyty.

6Co spotkasz na planszy

Każdy element planszy tłumaczy się w grze sam, gdy tylko go dotkniesz. Tutaj masz je wszystkie w jednym miejscu, słowami ich własnych kart.

7Dwanaście Żywiołów

Każdy kamień źródlany należy do jednego z dwunastu żywiołów. Żywioł to cała tożsamość kamienia: jego kolor, jego runa i to, po jakim szczególnym gruncie może przejść jego linia. Pasujące kamienie się łączą, nic innego. Każda misja ma żywioł przewodni, który nosi jej główna para.

Kolor to tylko połowa tożsamości: kamienie i linie różnią się także kształtem i sposobem, w jaki porusza się ich woda, więc cała dwunastka pozostaje czytelna dla każdego.

8Yuzu, nasiona i ceremonia

9Sklepik Momo

Sklep Babci Momo działa na Nasionach Yuzu. Wszystko na jej półkach usuwa drobne utrapienie, żeby myślenie zostało twoje. Jej jedyna żelazna zasada: nic tutaj nigdy nie rozwiąże zagadki za ciebie. Przedmioty zużywają się w działaniu; odznaki kupuje się raz i zostają na zawsze.

Nic nie trafia na półkę, dopóki nie zbada tego Liliane (rozdział 10): każdy przedmiot i każda odznaka to osobny temat, te małe zajmują jedną albo dwie ukończone misje, duże od pięciu do dziewięciu, a Odznaka Strażnika trzy. Do tego czasu Momo pokazuje rzecz z dopiskiem „Poproś Liliane, by to zbadała”; w chwili, gdy temat się kończy, Schnabbeldab wręcza pierwszy egzemplarz, a Momo dokłada resztę na półkę. Prezenty, które i tak dostajesz (Zerknięcie Pipa za każdą ukończoną misję, znaleziska Schnabbeldaba, yuzu z drzewa), nigdy nie czekają na badania.

Półki: najpierw PRZEDMIOTY, potem ODZNAKI, a na końcu Odznaki Strażnika jako lista. Zdobyte odznaki są też wypisane na twojej karcie strażnika na Szczytach.

Użycie przedmiotu na planszy

1. Otwórz torbę kółkiem torby. Każdy wiersz pokazuje przedmiot, ile go masz, i mały znak zapytania z jego kartą.
2. Zerknięcia i Przeczucie działają od razu. Narzędzia celowane uzbrajają się i wpisują polecenie w pasek stanu, na przykład „LIŚĆ LILII: dotknij dziury w pomoście”.
3. Dotknij celu. Most pokazuje najpierw ducha, z przyciskami: obróć, zostaw albo anuluj.

10Wioska

Szczyty są małe, ale każdy mieszkaniec się liczy i każdy coś dla ciebie robi. Dotknij ich albo ich unoszącego się emblematu; pierwsza kwestia każdej rozmowy proponuje ich zajęcia, a „Nieważne.” ją zamyka.

Badania u Liliane

1. Dotknij Liliane i wybierz „Zbadaj temat”. Wypisane są trzy otwarte tematy z liczbą misji, których każdy wymaga (od jednej do dziewięciu), od najtańszego. Gdy Odznaka Strażnika zbliża się na jakieś piętnaście misji, wskakuje na czoło listy.
2. Wybierz jeden. Naraz gotuje się tylko jeden temat: na biurku widać wtedy sam ten temat z paskiem postępu liczonym w ukończonych misjach. Możesz go odwołać w każdej chwili; Liliane zapyta raz, a wszystko, co przeczytane do tej pory, przepada.
3. Kończ misje. Gdy licznik dobije do zera, temat jest zbadany: Schnabbeldab wręcza pierwszy prototyp przy następnym spotkaniu na Szczytach (przedmiot ląduje w torbie, a przy odznace dorzuca 25 nasion), a Momo bierze rzecz na półkę na stałe.

Almanach

Każda ukończona misja dokłada stronę: obrazek miejsca, gdzie i kiedy, gospodarz, który cię przyjął, i jedno prawdziwe zdanie o rzeczywistej postaci albo o miejscu. Nowe strony noszą etykietę NOWE, dopóki ich nie otworzysz. Liliane trzyma Almanach w kolejności kampanii, z epoką wypisaną nad każdym odcinkiem.

Każdy mieszkaniec ma też krótki film wprowadzający, pokazywany przy pierwszym spotkaniu po uruchomieniu gry. Zapytaj w rozmowie „Mogę obejrzeć film jeszcze raz?”, żeby obejrzeć go ponownie (jeśli rozmowa ma miejsce na to pytanie).

11Sterowanie i ustawienia

Ustawienia

• Dźwięk: efekty dźwiękowe, muzyka, otoczenie i głosy. Głosy pośrodku to naturalny poziom; przesuń w prawo, żeby je wzmocnić.
• Gra: język, pomiń przerywniki, pomiń intro, tekst od razu, lekcje Kapiego.
• Sterowanie: aktywne sterowanie, podpowiedzi przycisków kontrolera włączone lub wyłączone, wibracje, układ pada (Auto, Xbox, PlayStation, Switch) i pełna mapa przycisków.
• Zapis i chmura: twój zapis lokalny, stan chmury, synchronizacja teraz i skasowanie postępów.

12Zapis, chmura i kasowanie

• Zapis jest automatyczny. Każda zmiana trafia na urządzenie od razu. Nie ma czego naciskać.
• Chmura. Kiedy iCloud jest dostępny, ten sam zapis jest tam odbijany. Otwórz grę na innym urządzeniu, a przyjmie nowszy zapis, razem z ustawieniami. Ustawienia, Zapis i chmura pokazują oba stany („zsynchronizowane”, „nowszy”, „zaległy” albo „niedostępne na tym urządzeniu”) i proponują synchronizację teraz.
• Reset mapy. Na planszy kółko wyjścia, potem Zresetuj mapę: bieżąca sadzawka zaczyna się od nowa. Mosty, deski i zgryzione płoty z tego podejścia resetują się razem z nią.
• Skasowanie postępów. Ustawienia, Zapis i chmura, Skasuj postępy, potem dotknij jeszcze raz, żeby potwierdzić. To wymazuje wszystkie postępy i nie da się tego cofnąć. Ustawienia celowo zostają.
• Bez sieci. Cała gra działa bez połączenia. Plansze są takie same dla każdego gracza, zawsze. Chmura to tylko lustro dla twojego zapisu.

13Pytania strażników

Zła linia. I co teraz?

Nic się nie stało, oto co. Ciągnij z powrotem po linii, żeby ją wymazać, chwyć kamień, żeby zacząć od nowa, albo po prostu przetnij ją inną linią. Bez kary, bez zegara, bez licznika.

Plansza mnie zatrzymała.

Dotykaj pól, co do których nie masz pewności; ich karty podają zasadę. Przełącz się na 2D, żeby mieć spokojniejszy podgląd. Poszukaj pary z najmniejszą liczbą możliwości i narysuj ją pierwszą. Jeśli chcesz pomocy, Przeczucie Strażnika pokazuje gotowy nurt na jedno mgnienie, a Zerknięcie Pipa kładzie jeden kanał za ciebie. Nic z tego nigdy nie jest konieczne: każdą planszę da się rozwiązać samym palcem.

Czy jest limit czasu, są życia albo ekran porażki?

Nie, nie i nie.

Czy można przejść misję jeszcze raz?

Tak. Rozwiązane źródła zostają na rzece. Powtórki nie płacą Złotymi Yuzu, tylko kąpielą.

Dlaczego nie da się otworzyć źródła, które chcę?

Naraz otwartych jest tylko pięć chwil: twoja pierwsza nieukończona i cztery następne. Skończ którąś z nich, a otworzy się kolejna. Co pięćdziesiąt chwil rzeka prosi dodatkowo o Odznakę Strażnika (rozdział 4); opis zamkniętego źródła mówi, o którą chodzi i gdzie ją zdobyć.

Dlaczego niektóre kamienie są zachmurzone?

To mgła: chwile za twoją otwartą piątką zatrzymują nazwę, miejsce i rok dla siebie, dopóki się nie zbliżysz. Wyczucie Wąsów ze Sklepiku Momo pozwala odczytać od jednego do trzech z nich wcześniej.

Co da się kupić za prawdziwe pieniądze?

Grę. Raz. Każda misja, każda mapa i każda opowieść są w cenie. Nasiona Yuzu i Złote Yuzu zdobywa się grą i nie da się ich kupić.

Czy gra nadaje się dla dzieci?

Serious Bara jest z założenia zdrowa i rodzinna: bez przemocy, bez grozy, bez mrocznych tematów, bez reklam, bez skrzynek z losową zawartością i bez zegarów energii. Historia jest prawdziwa i opowiedziana łagodnie.

Na jakich platformach?

iPhone i iPad już teraz, w pionie i w poziomie, na każdym rozmiarze. PC na Steamie to druga platforma, z obsługą myszy, klawiatury i kontrolera przez Steam Input API, więc każdy pad pokazuje własne przyciski. Steam Deck też jest obsługiwany, razem z ekranem dotykowym.

Coś jest nie tak.

Napisz na hello@seriousbara.com. Każdą wiadomość czyta prawdziwa kapibara. No dobrze. Człowiek. Ale w duchu kapibary.